Er is sprake van een groot misverstand. De wetgever heeft de vrije dagen niet wettelijk geregeld. Ze worden wel aangemerkt als een nationale feestdag, maar het vrij zijn voor de werknemers hoort hier niet toe. Het gebruik heeft dat inmiddels verder ingevuld. Er zijn weinig werkgevers die op dit moment hun werkgevers desalniettemin laten werken. Voorts geven de cao’s doorgaans aan dat hier sprake is van een vrije dag. Van een wettelijk recht is echter geen sprake.

Het is opvallend dat in ons landje, waarin zoveel geregeld is, denk maar aan de vereisten voortvloeiende uit de arbeidsomstandigheden- en arbeidstijdenwetgeving, dit juist weer niet is geregeld. Het waarom heb ik niet kunnen achterhalen. We moeten het maar gooien op het gebruik.

Het komt tegenwoordig echter wel steeds vaker voor dat bepaalde dingen in de wet niet worden geregeld. Ronduit slordigheden. Enkele voorbeelden:

• er bestaat geen recht op het opnemen van levensloopverlof;
• werknemers hebben geen recht op het meedoen met een spaarloonregeling (het kost de werkgever niets);
• de aanpassing van de werkloosheidswet heeft in oktober vorig jaar moet leiden tot een vereenvoudiging van de ontslagmogelijkheden, maar ook hier zijn een aantal fouten ingeslopen (zoals de geldende opzegtermijnen).

Deze slordigheden zijn vaak het gevolg van het feit dat meerdere departementen zich met dezelfde problematiek bezighouden. Het Ministerie van Financiën richt zich (vanzelfsprekend) primair op het fiscale gedeelte van de regelgeving.

Wat mij betreft moet hierin een verandering komen. De kwaliteit van de wetgeving moet worden verbeterd. Een impuls hiertoe is noodzakelijk en het is een groot gemis dat dit niet is opgenomen.