<P>In een andere context wordt er vaak bedoeld: wie schrijft, die blijft in beeld. Zo ook bij mij, en daarom ben ik weer met mijn privé-weblog gestart. De inleidende tekst van mijn weblog luidt als volgt: ‘Dit weblog gaat over de dingen die mij bezig houden, die mij verwonderen of waar ik me druk om kan maken. Dit weblog gaat over mensen, de maatschappij en de politiek.’ Dat veel dingen mij bezig houden of mij verwonderen zal niemand verbazen. In ieder geval zijn de artikelen op mijn weblog heel anders ten opzichte van de oude invulling, die grotendeels op mijn or-activiteiten gebaseerd was.</P> <P>Ondanks die andere invulling blijft de inhoud nog steeds veel gedoe opleveren. Ja, ik neem nu eenmaal geen blad voor mijn mond en ook mijn pen doop ik regelmatig in azijn en nee, het gedoe komt niet van mijn werkgever. Dat de inhoud op mijn weblog niet altijd overeenkomt met de mening, gedachtes, ideeën of keuzes van de lezers (collega’s) spreekt haast voor zich. Een column of weblog die niet prikkelt of stof tot discussie geeft, voldoet in mijn ogen niet aan zijn doel. Aan de andere kant, je moet natuurlijk ook niet schrijven om te kwetsen maar slechts om te prikkelen. Nu maakt het voor sommige collega’s niet meer uit wat ik schrijf. De inhoud is voor hen niet meer belangrijk, de schrijver heeft het gedaan, en er wordt nog slechts op de man gespeeld. Gelukkig kan ik goed tegen kritiek, maar verbazingwekkend blijft het wel. Speel op de bal en niet op de man. Hard op de inhoud, zacht op de persoon. Maak geschillen nooit persoonlijk, want dan bereik je niets meer. Zoek naar de win-winsituatie. Moet ik doorgaan met open deuren intrappen?</P> <P>Vooruit dan, nog een wijze raad en een oprechte waarschuwing. Mocht u van plan zijn om een weblog over or-werk of zelfs maar licht gerelateerd aan or-werk te maken, bedenk u dan geen twee maar drie keer. Je kunt er door beschadigd raken, en wees erop bedacht dat je niet alles zondermeer kan schrijven. Denk erom dat de or met één woord spreekt en dat onderlinge discussies — hoe een besluit tot stand komt — niet interessant zijn voor de meeste lezers. Van tweespalt in de or maakt een bestuurder dankbaar gebruik. </P> <P>Aan de andere kant, wie ergens voor staat laat zich niet weerhouden zijn mening kenbaar te maken. Dat laatste is misschien wel het belangrijkste onderdeel van je or-werkzaamheden. Dan ook nog een beetje standvastigheid en inzicht in wat je doet en wat eventueel de gevolgen zijn. Ik hoef u niet te vertellen dat iedere actie een reactie geeft, of dat nu onderling of naar de bestuurder is. </P> <P>Maar het allerbelangrijkste is Carpe Diem (pluk de dag), en bedenk: er zijn belangrijkere dingen dan een or, zoals op tijd relativeren en het leven met een glimlach blijven bezien.</P>